Jakie informacje muszą być na etykiecie kosmetyku?
13/11/2026Na etykiecie kosmetyku musi się znaleźć siedem informacji wymaganych przez art. 19 rozporządzenia (WE) nr 1223/2009: osoba odpowiedzialna, ilość nominalna, data minimalnej trwałości albo okres przydatności po otwarciu, środki ostrożności, numer partii, funkcja produktu oraz wykaz składników. Przepis obowiązuje każdy kosmetyk sprzedawany w Unii Europejskiej, a w Polsce oznakowanie musi być w języku polskim, z wyjątkiem nazw składników INCI. Brak którejś z tych informacji blokuje legalną sprzedaż produktu.
Jakie informacje są obowiązkowe na etykiecie kosmetyku?
Obowiązkowych informacji jest siedem i wszystkie wymienia art. 19 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1223/2009. Muszą być wydrukowane nieusuwalną, łatwo czytelną i widoczną czcionką na pojemniku, czyli opakowaniu bezpośrednim, oraz na opakowaniu zewnętrznym, na przykład kartoniku.
- Osoba odpowiedzialna. Nazwa lub zarejestrowana firma oraz adres podmiotu, który odpowiada za kosmetyk na rynku UE. Skrót jest dopuszczalny, jeśli pozwala zidentyfikować firmę i adres. Przy kilku adresach podkreśla się ten, pod którym dostępna jest dokumentacja produktu, a przy kosmetykach importowanych podaje się kraj pochodzenia.
- Ilość nominalna. Masa lub objętość w chwili pakowania, na przykład 50 ml albo 30 g. Nie trzeba jej podawać na opakowaniach mniejszych niż 5 g lub 5 ml, na bezpłatnych próbkach i na opakowaniach jednorazowego użytku.
- Data minimalnej trwałości albo okres przydatności po otwarciu (PAO). Sposób zapisu opisuje sekcja o terminie ważności niżej.
- Szczególne środki ostrożności. Co najmniej ostrzeżenia wymagane przez załączniki III-VI rozporządzenia dla określonych substancji, na przykład w farbach do włosów, oraz informacje o środkach ostrożności przy kosmetykach do użytku profesjonalnego.
- Numer partii albo oznaczenie, które pozwala zidentyfikować produkt. Na bardzo małym pojemniku może się on znaleźć tylko na opakowaniu zewnętrznym.
- Funkcja kosmetyku, na przykład „krem do rąk” albo „szampon do włosów farbowanych”, chyba że wynika ona jasno z wyglądu produktu.
- Wykaz składników poprzedzony słowem „Ingredients”. Wystarczy, że znajdzie się na opakowaniu zewnętrznym.
| Informacja | Gdzie musi się znaleźć | Kiedy można ją pominąć lub przenieść |
|---|---|---|
| Osoba odpowiedzialna | pojemnik i opakowanie | nie można pominąć |
| Ilość nominalna | pojemnik i opakowanie | pominięcie poniżej 5 g lub 5 ml, próbki, opakowania jednorazowe |
| Data minimalnej trwałości lub PAO | pojemnik i opakowanie | data niewymagana przy trwałości ponad 30 miesięcy, wtedy PAO |
| Środki ostrożności | pojemnik i opakowanie | ulotka, zawieszka lub etykieta dołączona, z odsyłaczem na produkcie |
| Numer partii | pojemnik i opakowanie | tylko opakowanie, gdy pojemnik jest za mały |
| Funkcja | pojemnik i opakowanie | pominięcie, gdy funkcja wynika z wyglądu produktu |
| Wykaz składników | opakowanie (może być tylko tam) | ulotka, zawieszka lub etykieta dołączona, z odsyłaczem na produkcie |

Jak zapisać wykaz składników na etykiecie kosmetyku?
Wykaz składników zapisuje się nazwami wspólnymi INCI (International Nomenclature of Cosmetic Ingredients), w kolejności malejącej masy liczonej w chwili dodania do produktu. Lista zaczyna się od słowa „Ingredients”, a nazw INCI nie tłumaczy się na język polski, bo są takie same w całej Unii Europejskiej.
Szczegółowe zasady podaje art. 19 ust. 1 lit. g rozporządzenia:
- Składniki w stężeniu poniżej 1% można wymienić w dowolnej kolejności po tych, których stężenie przekracza 1%.
- Kompozycje zapachowe oznacza się słowem „parfum” albo „aroma”. Wymienione w załączniku III substancje, na przykład linalool albo limonene, podaje się osobno, gdy ich stężenie przekracza 0,001% w produktach niespłukiwanych lub 0,01% w spłukiwanych.
- Nanomateriały mają po nazwie dopisek „(nano)”.
- Barwniki można podać w dowolnej kolejności po pozostałych składnikach, numerem Colour Index (CI) albo nazwą z załącznika IV.
- Kosmetyki kolorowe w kilku odcieniach mogą mieć wspólny wykaz barwników poprzedzony określeniem „może zawierać” albo symbolem „+/-”.
Zanieczyszczenia surowców i substancje pomocnicze, których nie ma w gotowym produkcie, nie są składnikami i nie trafiają do wykazu.
Jak oznacza się termin ważności na etykiecie kosmetyku?
Termin ważności kosmetyku oznacza się datą minimalnej trwałości albo, przy produktach trwałych ponad 30 miesięcy, okresem przydatności po otwarciu. Symbole obu oznaczeń określa załącznik VII rozporządzenia.
- Data minimalnej trwałości to termin, do którego kosmetyk przechowywany w odpowiednich warunkach zachowuje swoje pierwotne właściwości. Poprzedza ją symbol klepsydry albo zwrot „najlepiej zużyć przed końcem”, a zapisuje się ją jako miesiąc i rok albo dzień, miesiąc i rok, w tej kolejności.
- Okres przydatności po otwarciu (PAO) oznacza się symbolem otwartego słoiczka z liczbą miesięcy lub lat, na przykład „12M”. Stosuje się go zamiast daty, gdy kosmetyk zachowuje trwałość dłużej niż 30 miesięcy.
Data minimalnej trwałości zmienia się z każdą partią, dlatego często dodrukowuje się ją razem z numerem partii na linii pakującej. Na etykiecie zostawia się wtedy na te oznaczenia niezadrukowane pole odpowiedniej wielkości.
Co zrobić, gdy etykieta kosmetyku jest za mała na wszystkie informacje?
Gdy wszystkich informacji nie da się zmieścić na opakowaniu, środki ostrożności i wykaz składników wolno przenieść na ulotkę, etykietę dołączoną, taśmę, zawieszkę lub kartę. Na samym produkcie musi wtedy zostać skrócona informacja albo symbol ręki z otwartą książką, który odsyła do tej treści (art. 19 ust. 2 rozporządzenia).
Przepisy przewidują też kilka ułatwień dla małych produktów:
- Mydła, kule do kąpieli i inne małe produkty mogą mieć wykaz składników na informacji umieszczonej tuż obok nich w miejscu sprzedaży, gdy nie da się go podać inaczej.
- Numer partii może się znaleźć tylko na kartoniku, gdy pojemnik jest za mały. Wykaz składników wolno tam umieścić zawsze.
- Ilości nominalnej nie podaje się na opakowaniach mniejszych niż 5 g lub 5 ml.
Ulotka i zawieszka łatwo się gubią, a etykieta wielowarstwowa zostaje na produkcie przez cały czas jego używania. W etykiecie peel off skład, środki ostrożności i tłumaczenia mieszczą się pod odklejaną warstwą wierzchnią, która wraca na swoje miejsce, a front można w całości przeznaczyć na markę. Etykiety wielowarstwowe Eticod mogą mieć nawet 3 warstwy.
W jakim języku musi być etykieta kosmetyku w Polsce?
Kosmetyk sprzedawany w Polsce musi być oznakowany w języku polskim. Wymaga tego art. 4 ustawy z 4 października 2018 r. o produktach kosmetycznych, który odsyła do wymogów art. 19 rozporządzenia (WE) nr 1223/2009.
Po polsku podaje się funkcję, środki ostrożności, termin trwałości i treść ulotek, a wykaz składników zostaje w nazwach INCI. Rozporządzenie pozostawia wybór języka państwu, w którym produkt trafia do użytkownika końcowego, więc kosmetyk eksportowany na kilka rynków potrzebuje kilku wersji językowych. Mieszczą się one na etykiecie wielowarstwowej albo w etykiecie booklet z kilkoma stronami tekstu.
Czego nie wolno umieszczać na etykiecie kosmetyku?
Na etykiecie kosmetyku nie wolno używać tekstów, nazw, znaków towarowych, obrazów ani symboli, które przypisują produktowi właściwości lub funkcje, których on nie ma (art. 20 rozporządzenia (WE) nr 1223/2009). Zakaz obejmuje także reklamę i opis w sklepie.
Deklaracje marketingowe, takie jak „nawilża przez 24 godziny” albo „dermatologicznie testowany”, muszą spełniać wspólne kryteria z rozporządzenia Komisji (UE) nr 655/2013. Należą do nich zgodność z prawem, prawdziwość, poparcie dowodami, uczciwość, bezstronność oraz umożliwienie konsumentowi świadomego wyboru. Kosmetyk nie może też obiecywać działania leczniczego, bo według definicji z art. 2 rozporządzenia służy do oczyszczania, perfumowania, zmiany wyglądu, ochrony, utrzymywania w dobrej kondycji lub korygowania zapachu ciała, a nie do leczenia.
Jak wykonać etykietę kosmetyku, żeby informacje pozostały czytelne?
Rozporządzenie wymaga czcionki nieusuwalnej i łatwo czytelnej, więc nadruk na etykiecie kosmetyku musi przetrwać kontakt z wodą, olejami i składnikami samego produktu. Decydują o tym materiał, klej, farby oraz zabezpieczenie lakierem lub laminatem.
- Materiał i klej dobiera się do opakowania i do warunków użycia: wilgotnej łazienki, tłustych palców, wyciskania tuby.
- Lakier lub laminat chroni nadruk przed ścieraniem, a drobny tekst składu przed rozmazaniem.
- Kontrast i wielkość tekstu wpływają na czytelność. Jasne litery na przezroczystej folii albo drobny druk na tle zdjęcia bywają nieczytelne, choć formalnie znajdują się na etykiecie.
Eticod drukuje etykiety na kosmetyki odporne na wodę i oleiste ciecze, w tym przezroczyste no label look, które dają efekt nadruku bezpośrednio na opakowaniu. Przykłady realizacji zawiera strona etykiety na kosmetyki, a dobór techniki druku do nakładu opisuje wpis Druk cyfrowy czy fleksograficzny.

FAQ
Czy numer CPNP musi być na etykiecie kosmetyku?
Nie. Osoba odpowiedzialna musi zgłosić kosmetyk w unijnym portalu CPNP (Cosmetic Products Notification Portal) przed wprowadzeniem go na rynek, ale numeru zgłoszenia nie ma wśród informacji wymaganych na etykiecie.
Czy na etykiecie kosmetyku musi być kraj pochodzenia?
Kraj pochodzenia jest obowiązkowy tylko na kosmetykach importowanych, a przy wyprodukowanych w Unii Europejskiej wystarczy nazwa i adres osoby odpowiedzialnej.
Czy wykaz składników można podać tylko na kartoniku?
Tak. Rozporządzenie pozwala umieścić wykaz składników tylko na opakowaniu zewnętrznym. Kosmetyk sprzedawany bez kartonika musi mieć skład na pojemniku albo na dołączonej ulotce lub etykiecie z odsyłaczem w postaci symbolu ręki z książką.
Czy próbki kosmetyków muszą mieć pełne oznakowanie?
Bezpłatne próbki nie muszą mieć ilości nominalnej, ale pozostałe wymogi art. 19 rozporządzenia dotyczą także ich. Na bardzo małych saszetkach środki ostrożności i skład mogą być podane na dołączonej karcie z odsyłaczem na samej próbce.
Źródła
- Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 dotyczące produktów kosmetycznych, art. 19 (etykietowanie), art. 20 (deklaracje), załącznik VII (symbole).
- Ustawa z dnia 4 października 2018 r. o produktach kosmetycznych (Dz.U. 2018 poz. 2227), art. 4.
- Rozporządzenie Komisji (UE) nr 655/2013 ustanawiające wspólne kryteria uzasadniania deklaracji dotyczących produktów kosmetycznych.
- Eticod, strony etykiety na kosmetyki oraz etykiety peel off (etykiety wielowarstwowe).
